(untitled) (Вестник КазНУ. Серия Экономическая, 2015)
Для оценки инновационного потенциала использована система показателей, характеризующих интеллектуальный, финансовый, научно-технические и информационные ресурсы. Авторами предложено понятие институционального ресурса, которое было совмещено с интеллектуальным ресурсом. Данный ресурс назван как институционально-интеллектуальный ресурс. На основе анализа официальных статистических данных был проведен анализ показателей, характеризующих каждый ресурс в отдельности. Для оценки научно-технический ресурс в качестве индикатора результативности научных исследований и разработок была рассмотрена патентная активность. Рассмотрены причины, сдерживающие использование информационно-компьютерных технологий на предприятиях. На основе анализа была дана оценка инновационному потенциалу промышленности республики. По результатам анализа можно сказать, несмотря на то, что с каждым годом потенциал наращивается, но на данный момент остается слабым и недостаточно используется предприятиями промышленности. Слабым звеном во внедрении достижений науки и использовании инновационной технологии являются отсутствие интереса предприятий, а также финансовых ресурсов и недостаточный уровень науки. Инновациялық әлеуетті бағалау мақсатында зияткерлік, қаржы, ғылыми-техникалық, ақпарат тық ресурстарды сипаттайтын көрсеткіштер жүйесі қолданылынған. Авторлармен зияткерлік ресурспен біріктірілген институционалдық ресурс ұғымы ұсынылған. Бұл ресурс институционалдызияткерлік ресурс деп аталған. Ресми статистикалық деректер талдау негізінде әр ресурсты жеке сипаттайтын көрсеткіштерге талдау жүргізілген. Ғылыми-техникалық ресурсты бағалау үшін басты көрсеткіш ретінде патенттік белсенділік қарастырылған. Кәсіпорындарда ақпараттық компьютерлік технологияларды қолдануды тежейтін себептер зерттелген. Талдау қорытынды бойынша республика өнеркәсібінің инновациялық әлеутке баға берілген. Талдау нәтижесінде жыл сайын әлеует өсуде, бірақ қазіргі таңда әлсіз және толық көлемде қолданылмайды деп айтуға болады. Ғылым нәтижелерін енгізудегі және инновациялық технологиялар ды қолданудағы әлсіз буын ретінде кәсіпорындардың қызығушылығының болмауы, қаржы ресурстардың жетіспеушілігі мен ғылымның жеткіліксіз деңгейі болып табылады.