Агромаркетинг как инструмент управления конкурентоспособностью аграрного сектора. Агромаркетинг аргарлық сектордың бәсекеге қабілеттілігін басқару құралы ретінде (Journal of Economic Research & Business Administration, 2016)
Сегодня нет ни одной индустриально развитой страны, где бы в той или иной мере не практиковаласьмаркетинговая деятельность. Современный этап развития агропромышленного комплекса характеризуетсясозданием принципиально новых условий для предпринимательской деятельности. В первую очередь,речь идет об усилении конкуренции как на внутреннем, так и на внешнем продовольственных рынках.Основными конкурентами на этих рынках являются страны с развитым аграрным сектором экономики,направляющие огромные средства на субсидирование сельского хозяйства. Формируется экономическаяситуация, когда актуализируется рыночная ориентация аграрного производства. В этой ситуациина первый план выступает маркетинг, позволяющий максимально учитывать изменения конъюнктурырынка, рыночное поведение потребителей сельхозпродукции, сегментацию потребительских и сырьевых рынков и другие факторы. Анализ сложившихся ситуаций на рынке сельскохозяйственной продукцииРеспублики Казахстан показал, что агромаркетинг как система еще не получил распространенияв формировании сельского хозяйства. В связи с этим в данной статье раскрываются сущностьи особенности аграрного маркетинга, проанализирована агропромышленная деятельность РеспубликиКазахстан, выявлены основные причины, сдерживающие развитие агромаркетинга в Казахстане.Бүгінде маркетингтік қызметті қолданбайтын бірде бір индустриалды дамыған ел жоқ. Агроөнеркәсіптіккешеннің қазіргі заманғы даму кезеңі кәсіпкерлік қызмет үшін жаңа жағдайлар жасаумен  сипатталады.Ең бірінші, бұл сыртқы, сонымен бірге ішкі нарықтарда бәсекенің күшеюімен байланысты. Бұл нарықтардағынегізгі бәсекелестер экономикасында аграрлық сала дамыған елдер болып келеді, олар орасанзор қаржы көлемін ауыл шаруашылығын субсидиялауға жұмсайды. Аграрлық өндірісті нарықтықбағыттау қажеттілігі  туындайтын экономикалық жағдай қалыптасады.  Бұл жағдайда нарық  конъюнктурасы өзгерістерін, ауыл шаруашылығы өнімдерін тұтынушылардың нарықтық мінез- құлық, шикізат пен тұтынушы нарықтарын  сегменттеу жағдайларын барынша ескеретін маркетингтіқолдану алдыңғы жоспарда орын алады. Қазақстан Республикасының ауыл шаруашылығы өнімдерінарығындағы қалыптасқан жағдайларды талдау барысы агромаркетингтің ауыл шаруашылығын қалыптастыруда жүйе ретінде қалыптаспағанын  көрсетіп отыр. Осыған байланысты берілген мақалада аграрлық маркетингтің мәні мен ерекшелігі айқын көрсетіліп, Қазақстан Республикасының агроөнеркәсіптік қызметін жүргізу нәтижесінде агромаркетингтің дамуына кедергі келтіруші себептер айқындалды.