Проблемы развития страхового рынка Казахстана в посткризисный период. Қазақстанның сақтандыру нарығының дағдарыстан кейінгі даму маселелері. (Journal of Economic Research & Business Administration, 2015)
Страхование – это особый механизм рыночной экономики, который способствует «сглаживанию» негативных экономических положений, а также является потенциальным инвестором, способным вкладывать реальный капитал в развитие отечественной индустрии. Во всем цивилизованном мире уровень развития страхового сектора можно считать индикатором развития экономики страны в целом. На данном этапе казахстанский страховой рынок оценивается экспертами как один из самых динамично развивающихся в СНГ. Мировой финансовый кризис оказал непосредственное влияние на страховой сектор Казахстана. В связи с мировым кризисом ликвидности, который повлиял на объемы кредитования банковского сектора, в настоящее время снижены страховые премии в основном по добровольным классам страхования, в том числе по классам, связанным со страхованием банковских операций.Сақтандыру – нарықтың ең ерекше механизмі болып табылады жəне де отандық индустрияға маңызды қаржы салатын əлеуетті инвестор болып табылады. Сақтандыру – коғамның экономикалық қатынастарының айрықша сферасын бейнелейтін көне категорияларының бipi. Қоғамдық өндіріс үдерісінде белгілі бір қауіп-қатердің болуымен байланысты сақтандыру кезінде ақшалай қайта бөлгіштік қатынастар пайда болады. Қоғамдық өндіріс үздіксіздігінің объективті талаптары, бір жағынан, қорғану, осы тəрізді жағдайлардың ұнамсыз салдарларынан сақтану жəне басқа жағынан, бұл құбылыстардан болған шығыстарды өтеу қажеттігін тудырады. Сондықтан өндірістік үдерістерді жалғастыру, азаматтардың жекелеген санаттарының өмір тіршілігі мен əл-ауқатын қолдап отыру мақсатында оларды сатып алу үшін қоғамның, жеке өндірушілердің, олардың топтарының (сандық немесе аумақтық аспектілерде) натуралдық- заттай босалқы қорларын да немесе резервтерін де, сондай-ақ ақшалай ресурстарды да кіріктіретін қажетті қаражаттары болуы тиіс. Мұндай ақшалай қаражаттар əдетте резервтік жəне сақтық қорлары түрінде қалыптасады.