(untitled) (Journal of Economic Research & Business Administration, 2015)
Белгілі жай, Кедендік одақ – бұл кеден салығын қысқарту жəне басқа елдерге қатысты біріңғай кеден тарифін енгізу туралы мемлекеттердің келісімі. Кедендік одақтық мақсаты, Ресей, Беларусь жəне Қазақстанның осылай бірігуінің қозғаушысы ретінде мүше-елдердің экономикасының айтарлықтай өсуі білінеді. Мүше-мемлекеттер нарықтың ұлғаюынан жəне кəсіпкерлікті жүргізудің ортақ ережелерін бекіту арқылы жылына 1-2% ЖІӨ-ге қосымша өсім алады деп болжанады, ал 2015 жылға қарай Ресей интеграциялық фактордың есебінен ЖІӨ-нің қазіргі кездегі деңгейінен қосымша 16,8%, Беларусь – 16,1%, Қазақстан – 14,7% немесе олар бірге 400 млрд. АҚШ долларынан аса табады. Агроөнеркəсіп кешені жəне оның негізгі құраушысы ретінде ауыл шаруашылығы Кедендік одаққа мүше-елдердің ұлттық экономикасында баға жетпес маңызға ие, себебі ауылшаруашылығы Кедендіқ одақ елдерінің ЖІӨ-нің негізгі бөлігін құрауы тиіс. Мақалада ұлттық аграрлық саланың стратегиялық əлеуеті азық-түлік қауіпссіздігі тұрғысынан да, шетелдік өткізу нарығын кеңейту келешегі тұрғысынан да талданады. Как известно, Таможенный союз – это соглашение государств об упразднении таможенных пошлин и границ между ними и введении единого таможенного тарифа в отношении других государств. В качестве цели Таможенного союза инициаторами такого объединения России, Белоруссии и Казахстана заявлен существенный рост экономики стран-участниц. Предполагается, что за счет увеличения рынка и установления общих правил ведения бизнеса страны-участницы получат дополнительный прирост ВВП на 1-2% в год, а к 2015 г. Россия за счет интеграционного фактора получит дополнительно 16,8% от современного уровня ВВП, Беларусь – 16,1%, Казахстан – 14,7% и вместе они заработают более 400 млрд. дол. Агропромышленный комплекс и сельское хозяйство, как его основная составляющая, играют в национальной экономике государств-участников Таможенного Союза неоценимую роль, так как занимают значительную часть внутреннего валового продукта стран Таможенного Союза. В статье анализируется стратегический потенциал национальной аграрной отрасли, как с точки зрения продовольственной безопасности, так и с перспективы расширения зарубежных рынков сбыта.